Het geheim van André Bahia

Een ontluisterend feitje: bijna alle Brazilianen die Feyenoord in dienst heeft gehad sinds met Glaucio in de jaren '90 de eerste sambavoetballer werd binnengehaald, zijn mislukt. Een enkeling heeft nog wel zijn bijdrage geleverd, zoals de boomlange spits Somalia, die Feyenoord met een goal tegen Rosenborg naar de tweede groepsronde van de Champions League loodste. En Leonardo zou zonder zijn paspoortperikelen zijn belofte misschien wel gewoon hebben kunnen inlossen. Maar dat verandert niets aan het feit dat Eric Botteghin en André Bahia de enige twee zijn, die meerdere seizoenen een basisplaats hebben weten vast te houden.

De eerste had er al negen seizoenen in Nederland opzitten, waarvan vier in de Eredivisie, en had dus al aangetoond in het Nederlandse voetbal uit de voeten te kunnen. Dat maakt André Bahia de enige rechtstreeks uit Brazilië overgenomen speler die echt is doorgebroken bij Feyenoord. Het antwoord op de vraag hoe hij dat voor elkaar gekregen heeft, schuilt misschien wel in de week die hij tijdens de zomer van 2005 doorbracht in een voormalig nonnenklooster in Vught.

Het sprookje dat niet uitkwam

Leonardo Vitor Santiago werd voor het eerst onder de aandacht van voetbalminnend Nederland gebracht, toen hij als 11-jarige in 1994 samen met zijn vriendje Anselmo door de Nederlandse documentaire-maker Jos de Putter ten tonele werd gevoerd in de film ‘Solo, de wet van de Favela’. Centraal stond de droom van het tweetal om via een carrière als profvoetballer aan de sloppenwijken van Rio de Janeiro te ontsnappen. Overduidelijk was dat Leonardo een balkunstenaar in de dop was.

Embed from Getty Images

Leonardo in actie tijdens de UEFA-Cup finale van 2002

Feyenoord en zijn Denen

Met Nicolai Jørgensen trekt Feyenoord deze zomer weer eens een Deen aan. Maar liefst twaalf van zijn landgenoten betraden eerder namens de Stadionclub het veld in een officiële wedstrijd. Feyenoord en zijn Denen, het lijkt een goed huwelijk. Ga maar na: zowel bij het winnen van de UEFA-Cup in 1974 als bij het winnen van die beker in 2002 stond er een Deen in de basis en ook in de teams die het laatste landskampioenschap, in 1999, en de laatste dubbel, in 1984, wonnen was er een Deen basisspeler.

Een aantal Denen heeft met hun sterke spel dan ook zonder meer een plek in de clubgeschiedenis veroverd. Zo was er Jørgen Kristensen, die in 1972 de ondankbare taak had om clublegende Coen Moulijn op te volgen, en dat heel wat beter deed dan de reeks mislukte opvolgers van die andere clublegende: Ove Kindvall. Dan was er Ivan Nielsen, de onverstoorbare centrumverdediger die begin jaren tachtig een ijzersterk verdedigingsduo vormde met Michel van de Korput. En er was natuurlijk Jon Dahl Tomasson, de schaduwspits die vier seizoenen lang de ruimte achter eerst Julio Cruz en later Pierre van Hooijdonk bespeelde.