Feyenoord in beeld...

1967: Willem van Hanegem lost een schot tegen FC Utrecht.

(Nationaal Archief/Anefo, Fotograaf: Rob Mieremet, CC0)

Over Feyenoord gesproken...

Errol Refos over Wim van Hanegem:

"Hij heeft mij dingen geleerd die ik van geen enkele andere trainer heb geleerd. Een stapje naar links, een stapje naar rechts, details. 'Je kan wel snel zijn, maar soms moet je ook slim zijn', zei hij dan. Dat zag je ook als Van Hanegem op de training meedeed. Lopen kon 'ie niet, maar hij stond altijd op de goede plek. En die traptechniek... alle ballen verdwenen in de kruising."

Bron: Hand in Hand, Oktober 2011

Een ware vriend van Feyenoord

Feyenoord was in het voorjaar van 1982 druk bezig om er weer eens weinig van te bakken. In de competitie zou men dat seizoen zesde eindigen en zowel in de KNVB beker als in de UEFA Cup was het doek al in de achtste finale gevallen, tegen bescheiden clubs als PEC en Radnicki Nis. Het was duidelijk dat er iets moest gebeuren, al was het maar om de sinds de jaren zestig dramatisch teruglopende bezoekersaantallen van een impuls te voorzien. Het probleem was dat er, juist vanwege dat gekelderde aantal fans, nauwelijks financiële mogelijkheden waren.

In de pers werd er in die jaren regelmatig geschermd met 'de vrienden van Feyenoord', een nooit nader benoemde groep zakenlieden die bereid zouden zijn om Feyenoord terug naar te top te helpen. Net zoals het geval was, en is, bij de 'havenbaronnen' die over de jaren heen door journalisten zijn opgevoerd als mogelijke redders in nood wanneer de club er sportief en financieel weer eens een potje van had gemaakt, kwam er nagenoeg nooit iets concreets van. Dat jaar was er echter zowaar één persoon bereid de daad bij het woord te voeren: Henk de Leeuw.

Over Feyenoord gesproken...

Johan Cruijff over Wim van Hanegem:

Willem van Hanegem was als voetballer uniek. Hij was van alle markten thuis. De ene keer viel hij op door een mooi balletje, de andere keer door zijn enorme vechtersmentaliteit. Hij behoorde voor mij tot de beste voetballers die we ooit hebben gekend.

Bron: Derksen e.a., Willem van Hanegem, 167

Over Feyenoord gesproken...

Willem van Hanegem over het kampioensfeest van 1993:

Op mijn gemak rookte ik een sigaretje op de wc. Toen het wat laat werd, ben ik toch maar even wezen kijken bij die gasten. Van achter de gordijnen. Dat gehos met die schaal, dat was geweldig om te zien. Maar zelf hoefde ik niet zo nodig. De Burgemeester trok me mee het balkon op, hij pakte mijn hand vast en stak hem in de lucht.

Bron: Feyenoord Magazine, maart 2014

Over Feyenoord gesproken...

Ronald Koeman over zijn keuze voor Feyenoord als speler:

Ik wilde terug naar Nederland en was al in gesprek met FC Groningen, totdat Van Hanegem me belde. Hoewel ik al richting het eind van mijn carrière ging vond ik het nodig om zo lang mogelijk op het hoogste niveau te blijven voetballen. Die kans kreeg ik in De Kuip.

Bron: Hand in Hand, oktober 2012

De getrokken les van 1965?

Één van de beroemdste scenes uit de Nederlandse sportgeschiedenis speelde zich op 6 september 1965 af, toen Feyenoord in De Kuip tegen Real Madrid speelde. De wedstrijd eindigde in chaos toen een (onwaarschijnlijk genoeg) door Coen Moulijn ingezette klopjacht op een Spaanse middenvelder tot het vroegtijdig afblazen van de wedstrijd leidde.

Het tafereel ontlokte een ontzette reactie aan televisiecommentator Bob Spaak. “Coen, Coen! Behéérs je alsjeblieft,” klonk het in miljoenen huiskamers en even later: “Jongens, jongens, dit kan toch niet. Dit kan toch niet! Wat een afschuwelijke vertoning.” De kranten spraken de volgende dag hun afschuw uit over hetgeen had plaatsgevonden. Met name het harde spel van Real Madrid was steen des aanstoots, zo blijkt uit koppen als: ‘Spaanse spelers een stelletje gangsters’, ‘Schaamteloos, geniepig knokvoetbal van Real Madrid’ en ‘SS-methoden van Miera cs’.

Over Feyenoord gesproken...

Ronald Koeman over de trainer Willem van Hanegem:

Eigenlijk was zijn assistent, Geert Meijer, de trainer. Van Hanegem was meer de oud-speler die eromheen liep en observeerde. Het veldwerk liet hij aan Geert over. Maar Van Hanegem was altijd met voetbal bezig. Hij kon alleen maar over voetbal praten. Dat vond ik natuurlijk ook leuk. Ik heb ook Cruijff meegemaakt en die was eigenlijk in dat opzicht hetzelfde. Deze mannen waren meer de ervaren oud-voetballers dan trainers. Hun coaching was heel erg op de details gericht en daar hebben vooral jonge spelers veel meer aan.

Bron: Hand in Hand, nummer 2 - oktober 2012, blz 10