Over Feyenoord gesproken...

Henk van der Bijl over zijn reputatie als showkeeper:

“Ze zeiden: Henk Bijl, dat is een showkeeper. Niet dat ik daar boos om werd hoor, maar dat was gewoon niet waar. Je denkt toch niet dat een keeper ook maar de tijd heeft om te denken: "Nou ga ik eens mooi naar die bal toe"? Dat was gewoon mijn stijl van keepen.”

Bron: Het Vrije Volk, 17 april 1973, p.9

Valse noot werd passend slotakkoord

Zoals Ove Kindvall geldt als beste Feyenoordspits aller tijden, staat Eddy Pieters Graafland met recht te boek als Feyenoords beste doelman ooit. De in 1958 bij aartsrivaal Ajax weggekochte goalie beleefde zijn hoogtijdagen in de jaren zestig. De veelvoudig international was een vaste waarde onder de lat in De Kuip tijdens het meest succesvolle decennium uit de geschiedenis van Feyenoord. Het was een periode waarin de club vier landstitels en twee KNVB-bekers wist te winnen. Na elf jaar trouwe dienst leek de schitterende carrière van Pieters Graafland echter op een valse noot te gaan eindigen.

Verantwoordelijk daarvoor was de Oostenrijkse coach die in de zomer van 1969 aantrad. Ondanks het feit dat Ernst Happel (want daar hebben we het over) van zijn voorganger een team erfde dat zojuist de dubbel had weten te winnen, wilde hij zijn stempel op het elftal drukken. De meest prominente slachtoffers van zijn dadendrang waren de veteranen Cor Veldhoen en Eddy Pieters Graafland. De 35-jarige doelman had onheil kunnen ruiken toen Happel kort na zijn aanstelling een aanpassing eiste van het contract van Pieters Graafland. Die was met technisch manager Guus Brox overeengekomen dat hij niet voor het tweede elftal beschikbaar hoefde te zijn. Dat speelde zijn wedstrijden namelijk op zaterdag en op die dag was Pieters Graafland actief in zijn sportwinkels. Pieters Graafland: “Dat was nooit een probleem geweest, het was ook nooit aan de orde want ik speelde toch gewoon altijd in het eerste.”

De slungelige topkeeper uit Gouda

De van stadsgenoot Sparta afkomstige Ed de Goey zag zich in 1990 geconfronteerd met de ondankbare taak om Joop Hiele te doen vergeten. De meeste fans hadden er weinig vertrouwen in. Dat bleek ten onrechte te zijn, want qua uiterlijk en persoonlijkheid mocht De Goey dan wel de absolute tegenpool van zijn voorganger zijn, qua talent deed hij niet of nauwelijks voor hem onder.

Embed from Getty Images

Ed de Goey in actie tegen CSKA Moskou voor de UEFA-Cup in 1996