Over Feyenoord gesproken...

Ruud Gullit over Mario Been:

Been bleef altijd lachen. Als hij geen pepernoot had geraakt, dan had-ie het alleen maar over die ene bal die hij een tegenstander tussen de stokken had gespeeld. "Heb je 'm zien staan? Die gozer staat er nu nóg". Dan lag ik in een deuk.

Bron: Nederlof, De Feyenoorders, 85

Feyenoords eerste toptransfer

Met de invoering van het betaald voetbal in de jaren vijftig ontstond voor Feyenoord, dat op dat moment al bijna vijftien jaar wachtte op een landstitel, de mogelijkheid om de superieure financiële slagkracht aan te wenden ter versterking van het eerste elftal. Het resulteerde in een stroom transfers, van jonge talenten als Coen Moulijn, maar vooral ook van internationals als Kees Rijvers, Jan Klaassens en Hans Kraay. In de decennia daarvoor was het bijna niet mogelijk geweest om het team via inkomende transfers te versterken, laat staan om internationals te strikken. Toch was Feyenoord er in 1936 in geslaagd met de komst van negenvoudig international Leen Vente een ware toptransfer tot stand te brengen.

Vente bracht het op jonge leeftijd tot international, ondanks het feit dat hij voor een tweede klasser speelde. De speler van stadsgenoot Neptunus debuteerde in 1933 tegen Oostenrijk, maar beleefde zijn definitieve doorbraak een jaar later, toen hij vijf goals scoorde in een 9-3 afstraffing van aartsrivaal België. De nog maar tweeëntwintigjarige rechtsmidden vormde in 1934 samen met de eveneens tweeëntwintigjarige linksbinnen Kick Smit en de vierentwintigjarige midvoor Bep Bakhuys een jong maar ijzersterk binnentrio. Het zorgde voor de eerste uitbarsting van oranjekoorts, op weg naar het WK in Italië later dat jaar (‘We gaan naar Rome toe’). De toekomst leek Vente, die vooral bekend stond om het harde schot dat hij in de benen had, toe te lachen.

Over Feyenoord gesproken...

Peter van Vossen over Cruijff en het kampioenschap van 1984:

In 1984 ging ik helemaal uit mijn dak toen Feyenoord kampioen werd. Ik was net zestien jaar en zat bij thuiswedstrijden zo vaak mogelijk op de tribune. Het was ook zo mooi vanwege Johan Cruijff. Dat iemand puur uit rancune zoiets kon presteren, dat kwam je alleen maar in stripboeken tegen: Rob van de Rovers die zichzelf verhuurde voor wedstrijden en dan vier, vijf keer scoorde. Zoiets van: even Feyenoord kampioen maken.

Bron: Nederlof, De Feyenoorders, 205

Feyenoord in beeld

Embed from Getty Images

Johan Cruijff komt namens Feyenoord in actie uitgedost in het meest herkenbare uittenue in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal

Bron: Getty Images - Bob Thomas

Over Feyenoord gesproken...

Gaston Taument over vredestichter Gerard Meijer:

Op een dag hadden Ulrich van Gobbel en Mike Obiku ruzie in de douche. Echt knokken. Zie je het voor je? Twee bomen van kerels, bovenarmen als staalkabels. In de kleedkamer keken we elkaar aan, niemand durfde wat te doen. Gerard sprong er gewoon tussen en de vechtpartij was meteen over. Niemand kwam aan Geer.

Bron: Feyenoord Magazine, februari 2015

Valse noot werd passend slotakkoord

Zoals Ove Kindvall geldt als beste Feyenoordspits aller tijden, staat Eddy Pieters Graafland met recht te boek als Feyenoords beste doelman ooit. De in 1958 bij aartsrivaal Ajax weggekochte goalie beleefde zijn hoogtijdagen in de jaren zestig. De veelvoudig international was een vaste waarde onder de lat in De Kuip tijdens het meest succesvolle decennium uit de geschiedenis van Feyenoord. Het was een periode waarin de club vier landstitels en twee KNVB-bekers wist te winnen. Na elf jaar trouwe dienst leek de schitterende carrière van Pieters Graafland echter op een valse noot te gaan eindigen.

Verantwoordelijk daarvoor was de Oostenrijkse coach die in de zomer van 1969 aantrad. Ondanks het feit dat Ernst Happel (want daar hebben we het over) van zijn voorganger een team erfde dat zojuist de dubbel had weten te winnen, wilde hij zijn stempel op het elftal drukken. De meest prominente slachtoffers van zijn dadendrang waren de veteranen Cor Veldhoen en Eddy Pieters Graafland. De 35-jarige doelman had onheil kunnen ruiken toen Happel kort na zijn aanstelling een aanpassing eiste van het contract van Pieters Graafland. Die was met technisch manager Guus Brox overeengekomen dat hij niet voor het tweede elftal beschikbaar hoefde te zijn. Dat speelde zijn wedstrijden namelijk op zaterdag en op die dag was Pieters Graafland actief in zijn sportwinkels. Pieters Graafland: “Dat was nooit een probleem geweest, het was ook nooit aan de orde want ik speelde toch gewoon altijd in het eerste.”

Over Feyenoord gesproken...

Willem van Hanegem over het kampioensfeest van 1993:

Op mijn gemak rookte ik een sigaretje op de wc. Toen het wat laat werd, ben ik toch maar even wezen kijken bij die gasten. Van achter de gordijnen. Dat gehos met die schaal, dat was geweldig om te zien. Maar zelf hoefde ik niet zo nodig. De Burgemeester trok me mee het balkon op, hij pakte mijn hand vast en stak hem in de lucht.

Bron: Feyenoord Magazine, maart 2014

Feyenoord in beeld

Embed from Getty Images

6 mei 1970 - Piet Romeijn met een Europacup-vormig hoofddeksel in San Siro.

Bron: Getty Images - Popperfoto

Over Feyenoord gesproken...

Henk Timmer over de afwerkoefeningen van Pierre van Hooijdonk:

Eerst vijf laag in de verre hoek, dan vijf hoog in de verre hoek en zo ging hij het hele doel af. Achter elke bal zat een gedachte - dag na dag slijpen.

Bron: Feyenoord Magazine, maart 2018

Hoe Reinier Beertje werd

Je zult de voetballiefhebbers de kost maar moeten geven die zich bij het horen van de naam Reinier Kreijermaat vertwijfeld achter de oren krabben, maar zich wel de Beer Kreijermaat weten te herinneren die begin jaren zestig furore maakte op het middenveld bij Feyenoord. “Onze Beertje, heel wat mans, geeft een bal om niet te missen,” zo klinkt het in het tweede couplet van het Hand in Hand. Alleen bij Puck van Heel heeft de bijnaam van een Feyenoorder zijn echte voornaam ooit zo naar de kroon gestoken als bij Kreijermaat het geval was.

Reinier “Beertje” Kreijermaat treedt in 1959 aan namens Feyenoord (Nationaal Archief, Fotocollectie Anefo; Fotograaf: Bilsen, Joop van; CC0)