Over Feyenoord gesproken...

Stanley Brard over zijn transformatie tot linksbuiten:

Tijdens de winterstop, in een oefenwedstrijd tegen VVOG, moest ik als verdediger plotseling de plaats van linkerspits Pierre Vermeulen innemen. Ik maakte twee doelpunten en ben nooit meer van die plaats weggeweest. (...) Ik was geen linksbuiten als Coen Moulijn, maar stond daar om anderen beter te laten functioneren en heb me daar erg gelukkig bij gevoeld.

Bron: Volkskrant, 25 april 2007

Een ware vriend van Feyenoord

Feyenoord was in het voorjaar van 1982 druk bezig om er weer eens weinig van te bakken. In de competitie zou men dat seizoen zesde eindigen en zowel in de KNVB beker als in de UEFA Cup was het doek al in de achtste finale gevallen, tegen bescheiden clubs als PEC en Radnicki Nis. Het was duidelijk dat er iets moest gebeuren, al was het maar om de sinds de jaren zestig dramatisch teruglopende bezoekersaantallen van een impuls te voorzien. Het probleem was dat er, juist vanwege dat gekelderde aantal fans, nauwelijks financiële mogelijkheden waren.

In de pers werd er in die jaren regelmatig geschermd met 'de vrienden van Feyenoord', een nooit nader benoemde groep zakenlieden die bereid zouden zijn om Feyenoord terug naar te top te helpen. Net zoals het geval was, en is, bij de 'havenbaronnen' die over de jaren heen door journalisten zijn opgevoerd als mogelijke redders in nood wanneer de club er sportief en financieel weer eens een potje van had gemaakt, kwam er nagenoeg nooit iets concreets van. Dat jaar was er echter zowaar één persoon bereid de daad bij het woord te voeren: Henk de Leeuw.

Over Feyenoord gesproken...

Johan Cruijff over Wim van Hanegem:

Willem van Hanegem was als voetballer uniek. Hij was van alle markten thuis. De ene keer viel hij op door een mooi balletje, de andere keer door zijn enorme vechtersmentaliteit. Hij behoorde voor mij tot de beste voetballers die we ooit hebben gekend.

Bron: Derksen e.a., Willem van Hanegem, 167

Feyenoord in beeld...

31 augustus 1969 - Ruud Geels in actie tegen DWS

Bron: Nationaal Archief/Anefo; Eric Koch; CC0

Over Feyenoord gesproken...

Dirk Kuyt over de openingsgoal in de kampioenswedstrijd tegen Heracles:

Ik word afgeschilderd als een harde werker, iemand die geen mooie techniek heeft. Maar in die goal zat zo veel voetbaltechniek. Geen actie, geen truc, gewoon de bal binnenkant voet zo schieten dat de keeper 'm onmogelijk kan hebben.

Bron: Kuyt, Het geloof in succes, 159

Het Europacup-drama van Ruud Geels

Ruud Geels werd in de zomer van 1966 op achttienjarige leeftijd door Feyenoord weggeplukt bij Telstar. De jonge spits had de pech dat diezelfde zomer ook een vijf jaar oudere Zweed voor het eerst De Kuip binnenwandelde. De Zweed was ook een spits en beschikte met 70 goals in 84 wedstrijden voor IFK Norrköping over een heel wat indrukwekkender CV dan Geels met zijn 5 doelpunten in 8 wedstrijden namens Telstar. De concurrentiestrijd met Ove Kindvall verloor Geels kansloos, maar met 46 goals in 89 competitiewedstrijden gedurende de vier seizoenen die hij voor Feyenoord speelde, had hij zonder meer zijn waarde.

Zo had Geels toch zijn aandeel in het winnen van de dubbel in 1969 en in de mars naar de finale van de Europacup een seizoen later. In de eerste ronde van dat toernooi scoorde de spits 6 van de 16 doelpunten die Feyenoord over twee wedstrijden tegen KR Reykjavik liet aantekenen. Ook in de kwartfinale tegen Vorwärts Berlin en de halve finale tegen Legia Warschau kwam Geels in actie. In dat laatste geval zelfs een hele wedstrijd op rechtsback, als vervanger van de geschorste Piet Romeijn. De mededeling dat hij buiten de selectie voor de finale zou worden gelaten, kwam dan ook als een donderslag bij heldere hemel. Geels: “Vrijdag na de training zegt Happel zo in het voorbijlopen: 'Ruud, je gaat niet mee naar Milaan, jij blijft thuis. Piet Vrauwdeunt gaat mee.' Ik wist niet wat ik hoorde.”

Over Feyenoord gesproken...

André Bahia over de trainer Erwin Koeman:

Ik leer elke dag van Koeman. Hij is een coach die heel veel individuele aandacht schenkt aan alle spelers en zeer specifiek naar dingen kijkt. Als jij niet zo goed kopt of passt, komt hij naar je toe en gaat hij heel gericht met je aan de slag. Gullit deed dat veel minder.

Bron: Spits, 25 oktober 2005

Feyenoord in beeld...

Embed from Getty Images

Peter van Vossen ontwijkt een tackle tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Newcastle (augustus 2000)

Bron: Getty Images - PA Images

Over Feyenoord gesproken...

Paul Bosvelt over voetballen in het buitenland:

Die twee jaar in Engeland hebben me veel gebracht. De Engelse taal, uiteraard. Maar ik weet nu ook wat het is om als buitenlander ergens te moeten spelen. Dat is erg wennen in het begin. Daaraan ging ik bij Feyenoord nogal eens te gemakkelijk voorbij bij die gasten van een jaar of 18 uit Afrika of Zuid-Amerika.

Bron: Algemeen Dagblad, 1 mei 2005

Het geheim van André Bahia

Een ontluisterend feitje: bijna alle Brazilianen die Feyenoord in dienst heeft gehad sinds met Glaucio in de jaren '90 de eerste sambavoetballer werd binnengehaald, zijn mislukt. Een enkeling heeft nog wel zijn bijdrage geleverd, zoals de boomlange spits Somalia, die Feyenoord met een goal tegen Rosenborg naar de tweede groepsronde van de Champions League loodste. En Leonardo zou zonder zijn paspoortperikelen zijn belofte misschien wel gewoon hebben kunnen inlossen. Maar dat verandert niets aan het feit dat Eric Botteghin en André Bahia de enige twee zijn, die meerdere seizoenen een basisplaats hebben weten vast te houden.

De eerste had er al negen seizoenen in Nederland opzitten, waarvan vier in de Eredivisie, en had dus al aangetoond in het Nederlandse voetbal uit de voeten te kunnen. Dat maakt André Bahia de enige rechtstreeks uit Brazilië overgenomen speler die echt is doorgebroken bij Feyenoord. Het antwoord op de vraag hoe hij dat voor elkaar gekregen heeft, schuilt misschien wel in de week die hij tijdens de zomer van 2005 doorbracht in een voormalig nonnenklooster in Vught.