Over Feyenoord gesproken

Sjaak Troost over de trainer Hans Kraay:

Ik vond het een verademing om onder hem te spelen. Hij kon je zoveel vertrouwen geven. Na zo'n praatje voelde ik me bij wijze van spreken een meter hoger. Ik heb veel aan hem gehad.

Bron: Hand in Hand, maart 2012

Feyenoord in beeld

Embed from Getty Images

Maart 1992 - Regi Blinker in actie tijdens de uitwedstrijd tegen Tottenham Hotspur. Een zwaarbevochten 0-0 zou Feyenoord die avond in de halve finale van de Europacup II brengen.

Bron: Getty Images - Bob Thomas

Over Feyenoord gesproken

Ove Kindvall over zijn goal tegen Celtic:

Ja, dit was het gouden doelpunt uit mijn carrière. De keeper kon er niet bij. Met een beetje geluk had ik nóg twee goals gemaakt, maar ik ben al tevreden genoeg.

Bron: Nederlof, De Feyenoorders, 39

Verwijten over hard spel gewoon uitpraten

Op 23 februari 1958 kwam Abe Lenstra op bezoek in De Kuip. Niet als speler van Heerenveen, maar van SC Enschede, de club waaraan hij na de invoering van het betaald voetbal verkocht was en waarmee hij het landskampioenschap een halfjaar eerder maar ternauwernood had misgelopen. Zijn tegenstander was Gerard Kerkum. Feyenoords onverzettelijke rechtsback was met 27 jaar in de kracht van zijn voetballeven. De tien jaar oudere Lenstra was al ver in de dertig. Het werd geen gemakkelijke middag voor de Friese levende legende.

Na afloop van het 1-1 gelijke spel deed Abe zijn beklag in de pers. Hij was veel te hard aangepakt door Kerkum, vond hij. In een interview met Het Vrije Volk liet de rechtsback op zijn beurt weten zich van geen kwaad bewust te zijn: “Eenmaal slechts heb ik een vrije schop tegen gekregen, toen ik Abe de bal wilde ontnemen.” Ook Feyenoord-aanvoerder Hans van der Hoek wilde niets van Lenstra’s kritiek op Kerkum weten: “Ik was zeer verbaasd dit te lezen. Het is grote dwaasheid van Abe.”

Over Feyenoord gesproken...

Ronald Koeman over zijn keuze voor Feyenoord als speler:

Ik wilde terug naar Nederland en was al in gesprek met FC Groningen, totdat Van Hanegem me belde. Hoewel ik al richting het eind van mijn carrière ging vond ik het nodig om zo lang mogelijk op het hoogste niveau te blijven voetballen. Die kans kreeg ik in De Kuip.

Bron: Hand in Hand, oktober 2012

De clublegende die had kunnen zijn

Zou het, als de geschiedenis net iets anders was verlopen, een andere Zweedse spits hebben kunnen zijn die Feyenoord op 6 mei 1970 de Europacup bezorgde? Harry Bild zou die avond, net als Coen Moulijn, 33 jaar oud zijn geweest. Althans, zou zijn geweest: hij was het ook, alleen zat hij thuis in Zweden voor de televisie in plaats van op het veld te staan in Milaan. Een kleine drie jaar eerder had Bild net zijn eerste volledige seizoen in dienst van Feyenoord afgesloten met 24 doelpunten op zijn naam. Met Ove Kindvall was hij uitgegroeid tot een spitsenduo dat goed was geweest voor meer dan 45 doelpunten.

Harry Bild staat op het punt om te scoren tegen PSV (Bron: Nationaal Archief, Fotocollectie Anefo; Datum: 19 februari 1967; Fotograaf: Merk, Ben)

Over Feyenoord gesproken...

Rinus Israël over Theo Laseroms:

"Theo Laseroms was geen geweldige voetballer, maar als voorstopper heb ik nooit een betere voor me gehad. Hij had een verschrikkelijke hekel aan trainen, maar in de wedstrijd stond hij er. Voetballen liet hij aan mij over. Als Theo de bal had, moest hij die zo snel mogelijk naar mij doorschuiven. Ik ging dan bouwen. Ik had ook een goede trap. Samen hadden Theo en ik alles."

Bron: Nederlof, De Feyenoorders, 33

De wereldgoal en de kortsluiting

Dat Henk Vos niet de meest populaire Feyenoorder aller tijden was, mag een understatement heten. De man van de witte schoenen tegen Borussia Mönchengladbach en de uitspraak dat hij lachte om fans die kritiek op hem hadden, omdat die toch alleen maar jaloers waren dat hij zoveel geld verdiende, terwijl zij achter de lopende band stonden, was zo impopulair dat aanvoerder Ronald Koeman zich val ellende ooit geroepen voelde om supporters in een open brief op te roepen tot steun voor Vos.

Er was echter een moment dat het er serieus op leek dat alles misschien toch nog goed zou kunnen gaan komen tussen Vos en Het Legioen. Om precies te zijn, was dat op een augustusavond in 1997, toen Feyenoord het, in de jacht op deelname aan de Champions League, opnam tegen het Finse FC Jazz en met een 3-1 voorsprong de kleedkamer mocht gaan opzoeken. Met dank aan: Henk Vos.

Over Feyenoord gesproken...

Gerard Meijer over de hoofdwond van Hans Kraay:

Hans Kraay was keihard. Hij had tegen Madrid een kwartier voor rust een flinke beuk gehad. Hij kreeg een schoen tegen zijn hoofd, waardoor zijn wenkbrauw open lag. Normaal zeg je dan tegen een speler: kom er maar uit, maar Hans wilde met alle geweld verder voetballen. Hij was niet alleen hard voor zijn tegenstanders, maar ook voor zichzelf.

Bron: Feyenoord Magazine, 7e jrg, nr 8, maart 2014

Hoe als coach respect af te dwingen en hoe niet

Over hoe Ernst Happel als trainer met zijn nog altijd puike traptechniek het respect van zijn spelers afdwong bestaat een mooie anekdote. Er doen verschillende versies van dat verhaal de ronde. In de meest betrouwbare vindt het plaats gedurende zijn ADO-tijd. Tijdens een training drong een aantal spelers er bij de Oostenrijkse oefenmeester op aan om het voor gezien te houden vanwege de stromende regen. Happel plaatste daarop een flesje op de lat van een doel, zette zich op dertig meter achter de bal en trapte het flesje met een loepzuiver schot van de lat. Vervolgens keerde hij zich om en zei dat elke speler die het hem kon nadoen naar binnen mocht. Wijselijk waagde geen van hen een poging.

In andere versies vindt de anekdote plaats op de training van Feyenoord en gaat het om vijf flesjes die één voor één door Happel van de lat worden getrapt of drie ballen die achter elkaar op de lat worden getrapt. In sommige Feyenoord-versies is Wim van Hanegem in staat om het hem na te doen. In die laatste variant gaat de anekdote er meer om hoezeer Happel in de lastige maar begaafde Van Hanegem een jongere versie van zichzelf herkende. Maar in de originele versie is de clou van het verhaal dat éénenvijftigvoudig Oostenrijks international en voormalig WK-ganger Happel zijn spelers subtiel duidelijk maakte dat ze nog heel wat te leren hadden voordat ze mochten denken wel een traininkje over te kunnen slaan.