De getrokken les van 1965?

Één van de beroemdste scenes uit de Nederlandse sportgeschiedenis speelde zich op 6 september 1965 af, toen Feyenoord in De Kuip tegen Real Madrid speelde. De wedstrijd eindigde in chaos toen een (onwaarschijnlijk genoeg) door Coen Moulijn ingezette klopjacht op een Spaanse middenvelder tot het vroegtijdig afblazen van de wedstrijd leidde.

Het tafereel ontlokte een ontzette reactie aan televisiecommentator Bob Spaak. “Coen, Coen! Behéérs je alsjeblieft,” klonk het in miljoenen huiskamers en even later: “Jongens, jongens, dit kan toch niet. Dit kan toch niet! Wat een afschuwelijke vertoning.” De kranten spraken de volgende dag hun afschuw uit over hetgeen had plaatsgevonden. Met name het harde spel van Real Madrid was steen des aanstoots, zo blijkt uit koppen als: ‘Spaanse spelers een stelletje gangsters’, ‘Schaamteloos, geniepig knokvoetbal van Real Madrid’ en ‘SS-methoden van Miera cs’.

Over Feyenoord gesproken...

Erwin Koeman over de vraag of hij bij Feyenoord past:

Ik ben meer een Feyenoord-type dan een Ajax-type. Mensen hebben regelmatig tegen mijn vrouw gezegd: ‘Erwin zou goed bij Feyenoord passen’. Dat denk ik zelf ook. Geen woorden, maar daden; dat past bij mij. Toen ik klein was, was ik Feyenoord aanhanger.

Bron: Spits, 30 mei 2005

Het symbool van een falend jeugdbeleid

Anthony Lurlings debuut in de eredivisie was indrukwekkend. Hij scoorde in het seizoen 1999/2000 voor Heerenveen 18 doelpunten, en dat als linksbuiten. Maar het trucje dat hij daarbij gebruikte, als rechtsbenige speler vanaf de linkerflank naar binnen trekken en dan uithalen, was twee jaar later min of meer uitgewerkt. Verdedigers hielden rekening met Lurlings speelwijze en zo bleef hij in het seizoen 2001/2002 steken op een schamele 6 doelpunten.

Embed from Getty Images

Lurling aan de bal tegen Real Madrid

Over Feyenoord gesproken...

Wim Jansen over zijn salaris als speler:

Bij mijn eerste contractje - ik was zestien - kreeg ik dertig gulden per week. Vast, zonder premies. Op mijn zeventiende werd dat veertig gulden, een jaar later vijftig. Je wist van niets. Pas toen Cor Coster mij ging begeleiden, ging ik goed verdienen. Maar je hoort mij niet klagen. Ik ben niet binnen, maar is dat dan zo erg? Geld is niet het belangrijkste in het leven.

Bron: Nederlof, De Feyenoorders, 28

De omhaal van de Tank

Theo Laseroms leeft voort in de herinnering als de onverzettelijke mandekker die samen met Rinus Israel het verdedigende fundament vormde van het team dat Feyenoord in 1970 de Europacup schonk. De Tank was de veelzeggende bijnaam die zijn meedogenloze spel hem opleverde. Van zijn scorend vermogend moest Laseroms het niet hebben.

De 5 goals die Laseroms in zijn 156 optredens namens Feyenoord wist te scoren, mogen zelfs voor een centrumverdediger toch wel een wat schamel aantal heten. Ter vergelijking: zijn verdedigingspartner Israel maakte 27 doelpunten in de 264 wedstrijden die hij voor Feyenoord speelde.

Over Feyenoord gesproken...

Ruud Gullit over zichzelf als trainer:

Over mezelf zeggen wat voor een type trainer ik ben, vind ik moeilijk. Ik ben van alles wat, maar heb een eigen persoonlijkheid. Privé ben ik heel rustig, op het veld heel strikt. Er moet een bepaalde discipline zijn.

Bron: Spits, 30 mei 2005

Het sprookje dat niet uitkwam

Leonardo Vitor Santiago werd voor het eerst onder de aandacht van voetbalminnend Nederland gebracht, toen hij als 11-jarige in 1994 samen met zijn vriendje Anselmo door de Nederlandse documentaire-maker Jos de Putter ten tonele werd gevoerd in de film ‘Solo, de wet van de Favela’. Centraal stond de droom van het tweetal om via een carrière als profvoetballer aan de sloppenwijken van Rio de Janeiro te ontsnappen. Overduidelijk was dat Leonardo een balkunstenaar in de dop was.

Embed from Getty Images

Leonardo in actie tijdens de UEFA-Cup finale van 2002

Over Feyenoord gesproken...

Jorien van den Herik over de professionalisering van het bestuur:

Een clubbestuurder in het betaalde voetbal moet iets doen, bij voorkeur ook iets toevoegen. Voor salon-bestuurders is geen plaats meer. Ik geloof niet meer in het blazer-kolonialisme dat op zondag begint en ook op zondag weer ophoudt. (...) Ik besef heel goed dat niet alle bestuurders in staat zijn om ongereduceerd hun tijd te geven aan het voetbal, maar dan moet je zo’n functie ook niet ambiëren.

Bron: VI 1993, nr. 10, blz 8

De slungelige topkeeper uit Gouda

De van stadsgenoot Sparta afkomstige Ed de Goey zag zich in 1990 geconfronteerd met de ondankbare taak om Joop Hiele te doen vergeten. De meeste fans hadden er weinig vertrouwen in. Dat bleek ten onrechte te zijn, want qua uiterlijk en persoonlijkheid mocht De Goey dan wel de absolute tegenpool van zijn voorganger zijn, qua talent deed hij niet of nauwelijks voor hem onder.

Embed from Getty Images

Ed de Goey in actie tegen CSKA Moskou voor de UEFA-Cup in 1996

Over Feyenoord gesproken...

Ronald Koeman over de trainer Willem van Hanegem:

Eigenlijk was zijn assistent, Geert Meijer, de trainer. Van Hanegem was meer de oud-speler die eromheen liep en observeerde. Het veldwerk liet hij aan Geert over. Maar Van Hanegem was altijd met voetbal bezig. Hij kon alleen maar over voetbal praten. Dat vond ik natuurlijk ook leuk. Ik heb ook Cruijff meegemaakt en die was eigenlijk in dat opzicht hetzelfde. Deze mannen waren meer de ervaren oud-voetballers dan trainers. Hun coaching was heel erg op de details gericht en daar hebben vooral jonge spelers veel meer aan.

Bron: Hand in Hand, nummer 2 - oktober 2012, blz 10